Χρήστος Τσάντες, 5 Αυγούστου 1995

“Ποια Θεία Χάρη, ποιο μυαλό και ποια ευαισθησία οδήγησαν το βήμα σας εδώ στην εξοχή; και σμίξατε την άνεση με την καλαισθησία που μου σκλάβωσαν τον νου μαζί με την ψυχή;
Κι οι τέσσερεις ήσασταν υπέροχοι ο ένας πιο καλός από τον άλλον τέσσερεις ισχυρές προσωπικότητες μέσα σε αγαπημένο περιβάλλον.

Θαυμαστοί ακόμα και οι συνεργάτες σας με γούστο, με φινέτσα, καλοσύνη, επιλέχτηκαν κι αυτοί με την φροντίδα σας για να μας δώσουν αγάπη και γαλήνη. Όταν ξεκίνησα να ‘ρθω πίστευα πως θα εύρω μια κατασκήνωση απλή με πρόσχαρα παιδιά μα εδώ συνάντησα χαρές και φίλους που πιστεύω θα μου κρατάνε συντροφιά μέχρι τα γηρατειά.”